Ξημέρωνε. Ο Λευτέρης μόλις είχε φύγει απ’ το σπίτι της. Μετά την αναπάντεχή τους συνάντηση, που τόσο προσπάθησε να αποφύγει η Μελίνα, άφησαν φίλους και γνωστούς σύξυλους και τους βρήκε η ανατολή να συζητάνε, να κλαίνε, να γελάνε και να προσπαθούν να κρατήσουν κι οι δύο όσο περισσότερες άμυνες γινόταν, έτσι ώστε να μην εκτεθούν ανεπανόρθωτα συναισθηματικά, αφού κανείς απ’ τους δυο δεν ήταν σίγουρος για την έκβαση αυτής της, μεταξύ τους, υπόθεσης.
Είπαν πολλά. Κατηγόρησαν ο ένας τον άλλον, αλλά κι αμοιβαία αναγνώρισαν τα σφάλματά τους. Μάταια προσπαθούσε ο Λευτέρης να την αγκαλιάσει για να ‘ρθουν πιο κοντά. Η Μελίνα στεκόταν βράχος, όσο κι αν το ήθελε κι όσο κι αν η καρδιά της κόντευε να σπάσει. «Αυτή τη φορά πρέπει να γίνουν όλα σωστά» σκεφτόταν.
«Να μηδενίσουμε κι αν είναι να γίνει, θα γίνει. Αλλά πρέπει να διώξουμε τα σύννεφα», του είπε την ώρα που την αποχαιρετούσε μ’ ένα φιλί.
Της χαμογέλασε συγκαταβατικά ενώ τα μάτια του έλαμπαν.
«Αν είναι να γίνει, θα γίνει» επανέλαβε κι ο Λευτέρης.
Κλείνοντας την πόρτα, η Μελίνα ένιωθε άδεια. Αλλά μ’ έναν περίεργο τρόπο. Δεν ήταν απογοητευμένη αλλά ούτε και χαρούμενη. Σαν να είχε πράγματι μηδενίσει. Εκείνη είχε πει όσα ήθελε να πει κι ήλπιζε να ‘κανε κι ο Λευτέρης το ίδιο. Είχε γίνει μία εκ βαθέων συζήτηση, που έπρεπε να είχε λάβει χώρα εδώ και πολύ καιρό. Μελανά σημεία που κι οι δύο κουβαλούσαν. Συζητήθηκαν τα λάθη, τα σωστά αλλά κι οι συμπτώσεις της ζωής που τους ξαναέφεραν κοντά. Ή, μήπως, δεν ήταν τύχη όλο αυτό;
Καμία κουβέντα δεν έγινε για τι θα γινόταν από ‘δω και πέρα. Άλλωστε, τι νόημα θα είχε; Καλύτερα χωρίς προσδοκίες. Περνάει λίγο πιο ανώδυνα το βαρύ κλίμα ενός ανεκπλήρωτου έρωτα, αν δεν έχεις κάτι να περιμένεις.
Λένε πως η ζωή τα μισοτελειωμένα, που αξίζουν, τα ξαναφέρνει στο προσκήνιο με κάποιον τρόπο, αλλά εκείνη δεν τα πίστευε αυτά τα μοιρολατρικά. Πολλές φορές είχε μαλώσει με την κολλητή της που της έλεγε, τόσο καιρό, ότι η ιστορία με τον Λευτέρη δεν είχε τελειώσει. Ήρθε η ώρα, όμως, να ετοιμαστεί για τη δουλειά. Ήλπιζε να καταφέρει να απασχολήσει το μυαλό της στο γραφείο με άλλα πράγματα και το απόγευμα που θα βρισκόταν με τη