Αποφασίζεις να κυνηγήσεις κάποιον που σού τράβηξε το ενδιαφέρον. Εδώ είμαστε. Το πας από εδώ, το πας από εκεί, πλησιάζεις και βάζεις όλη σου τη δημιουργικότητα στην προσπάθεια να έρθετε πιο κοντά. Εξασκείς όλη τη φρασεολογία που έχεις μάθει από τη χρόνια εμπειρία σου στο flirt, δείχνεις τη βέλτιστη εκδοχή του εαυτού σου και περιμένεις καρτερικά την ανταπόκριση.
Μη λέμε ψέματα, πολλές φορές δεν έρχεται. Τι να κάνουμε, δε συμβαδίζουν τα γούστα σας, δεν ενδιαφέρεται να μπει στο παιχνίδι ή απλά «δε γουστάρει». Η λογική εξέλιξη μιας τέτοιας κατάστασης θα ήταν η αποδοχή της επιλογής της άλλης πλευράς και η ανάκτηση της αυτοπεποίθησης με μια φράση: Moving on. Τι έγινε κι αν απέτυχε αυτή η προσπάθεια; Αφού υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια. Δεν επένδυσες και πολλά σε αυτό, ούτε έχασες κάτι.
Αλλά όχι. Η ανθρώπινη ματαιοδοξία είναι τόσο ύπουλη που σε αναγκάζει να ξαναδοκιμάσεις. Δε φτάνει ένα «όχι» για να τα παρατήσεις. Τι είσαι δα; Κανένας αρχάριος που θα το βάλει κάτω με την πρώτη αναποδιά; Σκέφτεσαι «μπα, το παίζει δύσκολος». Λες στον εαυτό σου «Πάμε άλλη μία». Ξαναπλησιάζεις, ξαναρνείται, ξανά τα ίδια. Ανάλογα με τον τύπο χαρακτήρα που διαθέτεις δοκιμάζεις δύο, τρεις, πέντε, δέκα φορές. Αλλά ποτέ μία. Κάθε φορά που τρως το «χ», τόσο πιο πολύ πεισμώνεις. Είναι δυνατόν εγώ να μην τα καταφέρνω; Γιατί, τι μού λείπει;
