Η ζωή είναι ένα ρίσκο και ταυτόχρονα ένας αγώνας που δίνουμε καθημερινά χωρίς να γνωρίζουμε την κατάληξή του. Άλλοι από εμάς επιλέγουμε να κάνουμε κυρίως θετικά σενάρια και εκτιμήσεις, ενώ για άλλους οι αρνητικές σκέψεις κατακλύζουν το μυαλό τους. Κάνοντας βέβαια μόνο αρνητικά σενάρια, δεν είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε σωστά και τα θετικά που μας συμβαίνουν ή που πρόκειται να μας συμβούν στο μέλλον. Κι από την άλλη, κάνοντας μόνο θετικά ίσως να βλέπουμε την πραγματικότητα μόνο μέσα από τον ροζ φακό των γυαλιών μας, γεγονός που ίσως και να μας εμποδίσει από το να βλέπουμε ξεκάθαρα τι συμβαίνει γύρω μας. Για όλα αυτά και για τον τρόπο θέασης της ζωής μας, η έννοια της αυτοεκπληρούμενης προφητείας είναι μάλλον η λέξη-κλειδί.
Μάλιστα, ο κοινωνιολόγος Robert Merton επινόησε την έννοια της, ορίζοντάς την ως έναν εσφαλμένο ορισμό μιας κατάστασης, η οποία προκαλεί μια νέα συμπεριφορά που με τη σειρά της οδηγεί στο να πραγματοποιηθεί η αρχικά εσφαλμένη αντίληψη της κατάστασης. Αναφερόμαστε, δηλαδή, στην αρνητική ερμηνεία που δίνουμε σε κάτι και που τελικά, αντιδρώντας ανάλογα, υποσυνείδητα, το προκαλούμε να συμβεί.
Άλλωστε, και ο W. Thomas υποστήριξε το εξής: «Όταν οι άνθρωποι θεωρούν ορισμένες καταστάσεις σαν πραγματικές, αυτές, εν τέλει, είναι πραγματικές στις επιπτώσεις τους».
Χαρακτηριστικό, επίσης, παράδειγμα για το πόσο ισχυρή είναι η αυτοεκπληρούμενη προφητεία στη ζωή μας, είναι μια γνωστή μελέ