Είσαι ένας ελέφαντας. Ένας ελέφαντας που σηκώνεσαι το πρωί απ’ το κρεβάτι, πλένεις τους χαυλιόδοντές σου, ισιώνεις με ταβανόβουρτσα τις δυο-τρεις τρίχες σου και φεύγεις. Ένας ελέφαντας που οδηγεί νευρικά, με τη μουσική χαμηλωμένη, με τεντωμένα τα αφτιά, μήπως και χτυπήσει το κινητό και δεν το ακούσεις.
Μπαίνεις στο ασανσέρ κι αποφεύγεις τον καθρέφτη, σαν πρώην που θέλει να σου ζητήσει