Ακούς τους πάντες να παραπονιούνται πως το Σαββατοκύριακο περνά πολύ γρήγορα. Όλοι μετράνε ανυπόμονα και περιμένουν καρτερικά την έλευση της Παρασκευής. Μάλιστα, τη θεωρούν σαν μια μικρή λύτρωση απ’ την καθημερινότητα και τη δουλειά τους. Αντιθέτως, ο ερχομός της Δευτέρας, μοιάζει με κατάρα. Με μια ανίατη ασθένεια που όλοι εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να την αποδεχτούμε. Σαν αυτούς τους συγγενείς που είσαι αναγκασμένος να ανεχτείς σε κάθε οικογενειακό συμβάν. Ναι, πολύ καλά καταλαβαίνεις τι θέλω να πω. Αν η Δευτέρα είχε πρόσωπο θα ήταν εκείνο της θείας σου Κατίνας που συνέχεια σε ρωτάει πότε θα παντρευτείς και γιατί πάχυνες.
Αρχίζεις το παράπονο από Κυριακή απόγευμα και μόλις ξημερώσει η Δευτέρα και χτυπήσει το ξυπνητήρι, ενεργοποιείς το κομμάτι που λέγεται «γκρίνια». Αρχίζεις μάλιστα να γκρινιάζεις πριν καν σηκωθείς απ’ το κρεβάτι. Σιχτιρίζεις την τύχη σου και που δε γεννήθηκες πλούσιος ώστε να μη χρειαστεί να ξυπνάς πρωί -και μάλιστα Δευτέρας. Μαζεύεις τα κομμάτια σου απ’ το κρεβάτι κι ετοιμάζεσαι. Φτάνεις στο γραφείο κι όλοι ρωτάνε πώς πέρασες το διήμερο που προηγήθηκε. Κλασικά, εσύ απαντάς εν τάχει τι έκανες και στο τέλος κοτσάρεις και την κλισέ φράση «Ήθελα λίγο παραπάνω, όμως. Πολύ γρήγορα πέρασε».
Ξεκινά η μουρμούρα κι η υιοθέτηση της καρμίρικης στάσης σώματος. Απαγορεύεται να γελάσεις, να νιώσεις καλά και γενικότερα να σκεφτείς πως η βδομάδα που ξεκινάει θα πάει καλά. Το μόνο που σε νοιάζει να πεις, πως σε μερικές μέρες θα είναι πάλι Παρασκευή κι επιτέλους θα μπορέσεις να ζήσεις. Ακολουθείς το πρότυπο των υπολοίπων. Καμία θετική σκέψη, καμία αισιόδοξη ματιά στη μέρα που ξεκίνησε.
Ωστόσο, ειλικρινά δεν ξέρω, τι μπορεί να σου έχει κάνει η Δευτέρα –και σε σένα και στο μεγαλύτερο ποσοστό αυτού εδώ του πλανήτη– και τη μισείς περισσότερο κι απ’ τη Cersei Lannister στο Game of Thrones.
Οκ. Είναι η πρώτη μέρα μετά από δυο συνεχόμενες, που πρέπει να ξυπνήσεις νωρίς και δεν μπορείς να είσαι τόσο ανέμελος –κι ανάλαφρος– όσο θα ήθελες. Πρέπει να πας στη δουλειά σου, για να μπορέσεις να πληρωθείς ώστε να μπορείς να διεκπεραιώσεις τις υποχρεώσεις και τις ανάγκες σου -γιατί δε νομίζω κανείς να δουλεύει από χόμπι.
Παρ’ όλα αυτά, ένα μικρό μίσος δείχνεις και στην Τρίτη και λί