Υπάρχουν εκείνα τα ζευγάρια που καταφέρνουν να ξεπεράσουν τον εαυτό τους, να βάλλουν την αγάπη πάνω από όλα και να μας διδάξουν ένα ηχηρό μάθημα ζωής. Είναι τα ζευγάρια, εκείνα, που παίρνουν την απόφαση να χαρίσουν το χαμόγελο σε ένα παιδί, στο οποίο η ζωή δε φέρθηκε με τον καλύτερο τρόπο. Έχουν τεράστια αποθέματα ψυχής, γιατί η υιοθεσία δεν είναι μια εύκολη απόφαση, θέλει καρδιά, θέλει αντοχές, θέλει να είσαι πολεμιστής, αγωνιστής και πάνω απ’ όλα να καρτεράς τόσο ένα παιδί ώστε να είσαι διατεθειμένος να του χαρίσεις όλο σου το είναι.
Γιατί γονιός δεν είναι αυτός που το γεννά, είναι αυτός που το μεγαλώνει, που ξαγρυπνάει τα βράδια πάνω απ’ το προσκεφάλι του, που αγωνιά, που μάχεται καθημερινά για να του χαρίσει ένα καλύτερο αύριο. Θέλει να είσαι εκατό τοις εκατό συνειδητοποιημένος και κατασταλαγμένος για να προβείς σε μια τέτοια δύσκολη ενέργεια, διότι η υιοθεσία δεν είναι εύκολη υπόθεση.
Τις περισσότερες φορές, πριν ένα ζευγάρι προβεί στη λύση της υιοθεσίας, έχει προσπαθήσει αρκετά για την απόκτηση ενός βιολογικού παιδιού. Όταν αρχίζεις και συνειδητοποιείς ότι αυτές οι προσπάθειες δεν αποδίδουν καρπούς είναι ένα τεράστιο ψυχολογικό, αλλά και σωματικό, χτύπημα, που ίσως και να κλονίσει το ζευγάρι και να το οδηγήσει σε ρήξη.
Όμως υπάρχουν κι εκείνα τα ζευγάρια, τα οποία έχουν το σθένος να πολεμήσουν αυτό το πρόβλημα και να βρουν διέξοδο στην ιερή πράξη της υιοθεσίας. Γιατί δεν τους απασχολεί απλώς η απόκτηση ενός παιδιού, τους απασχολεί να μεταδώσουν όλη τους την αγάπη σε ένα μικρό πλασματάκι, να το πλάσουν και να του δώσουν την ώθηση να πετάξει με τα δικά του φτερά. Δεν τους απασχολεί αν όταν τ