Γονείς. Μια τόσο μικρή λέξη που καταφέρνει και περικλείει άπειρες έννοιες! Μπορεί το «άπειρες» πολλές φορές να χρησιμοποιείται ως σχήμα λόγου για να αναφερθούμε σε πληθώρα πραγμάτων αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τις κυριολεκτικά πολλές σημασίες της λέξης γονιός.
Οι γονείς, ως άλλοι υπερήρωες, καλούνται να αντιμετωπίσουν κάθε πρόκληση που θα παρουσιαστεί στο διάβα της ζωής των παιδιών τους. Μαχητές σε μια πίστα με συνεχή εμπόδια που άλλα είναι για καλό και άλλα όχι. Λένε πως όταν γεννιέται ένα παιδί μαζί του ξαναγεννιούνται και οι γονείς, μια παρομοίωση απόλυτα ταιριαστή και στοχευμένη αφού με τη γέννηση ενός παιδιού έρχονται νέοι ρόλοι, ευθύνες και νέος τρόπος ζωής.
Η ανατροφή των παιδιών είναι αγώνας αδιάκοπος. Ως γονιός θα σταματήσεις πολλές φορές στην πορεία να θαυμάσεις τη «θέα», το ποιόν των κόπων σου. Θα νιώσεις την ανάγκη μιας παύσης για να ευλογήσεις την προσπάθεια που κατέβαλες. Θα νιώσεις πληρότητα και ευτυχία βλέποντας πολλά από εκείνα που ήθελες να μεταδώσεις να έχουν πιάσει τόπο. Όμως κανείς δεν είναι τέλειος. Οι γονείς είναι άνθρωποι, όσο κι αν θέλουν τα παιδιά να τους φαντάζονται ατρόμητους και άφθαρτους. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο θα υπάρξουν στιγμές που θα νιώσουν την ανάγκη της παύσης, όχι για να θαυμάσουν το έργο τους αλλά για μια βαθιά ανάσα ξεκούρασης.
Τα τελευταία χρόνια συζητιέται έντονα στους κόλπους της ψυχολογίας ο όρος «γονεϊκό burnout». Πρόκειται για εξάντληση ή εξουθένωση που έχει προκληθεί από τη συνεχή και αδιάκοπη προσπάθεια των γονιών να ανταπεξέλθουν σε κάθε απαίτηση -λογική ή μη- των παιδιών τους. Είναι απολύτως λογικό και θεμιτό να νιώσει κάποια στιγμή ένας άνθρωπος έτσι. Δεν έχει να κάνει με το αν αναφερόμαστε στη μητέρα ή τον πατέρα ή με το πόσο κοντά βρίσκεται κανείς στα παιδιά. Είναι μια κατάσταση που δεν εξαρτάται από το πόσο χρόνο περνά καθένας με τα παιδιά στην καθημερινότητά του. Έχει όμως να κάνει με το πό