«Έρως ανίκατε μάχαν» . Στην καθομιλουμένη πάει κάπως έτσι «Έρωτα ανίκητε στη μάχη». Όχι, προσωπικά δεν το πιστεύω. Πώς γίνετε να είναι ανίκητος όταν αυτός ο περιβόητος έρωτας φεύγει; Ναι, φεύγει όλοι το ξέρουμε, όλοι μας το έχουμε βιώσει. Έχουμε κλάψει για έρωτες χαμένους, έχουμε βρίσει κι έχουμε σταματήσει κάθε επαφή με το συγκεκριμένο άτομο.
Πολλοί λένε ότι για τον έρωτα κάνεις τα πάντα. Όντως μπορείς να κάνεις τα πάντα. Μπορείς να τρέχεις στις 4 τα ξημερώματα για να βρεις τον άνθρωπό σου. Μπορείς να κάνεις ό,τι ζητήσει, να σπάσεις σε χίλια κομμάτια και να τα μαζέψεις ξανά ένα-ένα αν πάλι στο ζητήσει.
Μπορείς να κάνεις όνειρα και μπορείς ακόμα να κάνεις και τον κομπάρσο. Σε απλά ελληνικά να γίνεις το τρίτο άτομο. Να είσαι εκεί να περιμένεις το «μαζί» όταν το συγκεκριμένο άτομο είναι κάπου αλλού, στο κάτι άλλο. Αξίζει όμως τον κόπο να είσαι εκεί και να περιμένεις αυτό το «μαζί»; Αφού είναι αλλού, εσύ τι ρόλο βαράς; Γιατί να το κάνεις αυτό; Άσε με να μαντέψω!
Μπορείς να γίνεις και να μείνεις το τρίτο πρόσωπο γιατί σου λέει πως σε αγαπάει, πως νοιάζεται όντως για ‘σένα και ότι θα έδινε τα πάντα για να είναι μαζί σου. Ναι, όταν είσαι ερωτευμένος τα πιστεύεις. Γιατί κακά τα ψέματα δεν είναι ο έρωτας που είναι τυφλός, εμείς είμαστε βλάκες και μόνοι μας τυφλωνόμαστε. Καλά όλα αυτά αλλά στη πραγματικότητα όμως τι ισχύει; Στην πραγματικότητα το μόνο που ακούς είναι μπαρούφες και τίποτα περισσότερο. Όσο και να μη θέλεις να το πιστέψεις, αυτό είναι.
Αν όντως τα εννοούσε δε θα σου ζητούσε ποτέ να γίνεις το τρίτο άτομο. Δε θα σε έβαζε καν σε αυτή τη θέση. Είναι σαν κάποιοÏ
