Η ώρα περασμένη. Και οι δύο αντάλλαξαν την τελευταία τους καληνύχτα ώρες πριν, όμως κανείς τους δεν έχει αποκοιμηθεί. Μάτια ορθάνοιχτα, καρδιές λαβωμένες, εύκολο να διακρίνει κανείς την απόσταση μεταξύ τους. Δεν κοιτάζονται όπως παλιά. Έχει ξεθωριάσει εκείνος ο ενθουσιασμός από τα βλέμματά τους και πλέον ο έρωτας κατέληξε να είναι απλά ένα δεκανίκι γι’ αυτούς.
Όμως κανείς τους δεν τολμάει να το παραδεχτεί. Μία τόσο δα μικρή λέξη ήταν ικανή να τους γεμίζει με τρόμο στο άκουσμά της. Αντίο. Τι πιο α