Η σχέση φτάνει στο σημείο λίγο πριν το φινάλε. Όμως δεν το ανακοινώνεις εσύ. Ούτε και το αναγνωρίζεις. Δεν είναι ανωριμότητα, αδιαφορία, εγωισμός, αμέλεια, αφέλεια. Μπορεί να είναι κι όλα αυτά μαζί. Δεν έχει σημασία. Το σημαντικό είναι πως ευτυχώς κάποιος το αναγνώρισε. Ορίζει το τέρμα που αρνείσαι πεισματικά και φεύγει πριν εξαφανιστεί δια πάντως ό, τι όμορφο ζήσατε. Δίνοντας, με την επιλογή αυτή, ένα τέλος τιμητικό κι όχι μια ανούσια παράταση. Γενναία η απόφαση λοιπόν κι ας βγαίνει έτσι ο κακός της ιστορίας σου. Αθώος βέβαια κι εσύ στην ετυμηγορία. Είχαμε αισθήματα εμείς κύριε Πρόεδρε, αγαπήσαμε!
Κι έτσι ακολουθούν τα γνωστά και τετριμμένα. Η πρωινή καλημέρα από δεδομένη καταλήγει ζητούμενη και καληνύχτα, λες στους τ