Οι φίλοι μας, οι κολλητοί, είναι πάντα παρόντες στη ζωή μας μα κυρίως στα αισθηματικά μας. Γνωρίζουν την κάθε λεπτομέρεια, όλες τις καταστάσεις και περισσότερο το πώς σου φέρθηκαν οι πρώην και πώς θα σου φερθούν οι επόμενοι. Εγκρίνουν και απορρίπτουν όποιον βρεθεί στον δρόμο σου καθώς και κάνουν τα πάντα προκειμένου να μην απογοητευτείς. Πόσες φορές έμεινε ξύπνιος για να μη στείλεις εκείνο το μήνυμα;
«Στείλε σε ‘μένα αυτό που θα έστελνες αλλού. Πάρε με τηλέφωνο, θα σ’ ακούσω εγώ!» Οι κλασικές απεγνωσμένες ατάκες, συνήθως μετά τα μεσάνυχτα, που αποσκοπούν στο να αποτρέψουν να κάνεις άλλο ένα τέτοιου είδους σφάλμα. Διότι ο φίλος με το καθαρό μυαλό εκείνη τη στιγμή θα σκεφτεί τις συνέπειες των πράξεών σου και φυσικά ότι δε θα κλείσει μάτι όλη νύχτα. Είναι αδιανόητο να μην ξέρει ο κολλητός τις πτυχές της ψυχής σου και τις αντιδράσεις που εύκολα μπορεί να σου προκαλέσει ένα και μόνο μήνυμα αν το στείλεις εκεί που δεν πρέπει.
Στην απεγνωσμένη αυτή κατάσταση για σένα που έχεις φτάσει να κλείνεις πάνω από δίωρο κοιτώντας ξανά και ξανά την πράσινη «ενεργή» κουκκίδα του, καταλήγεις στα αμέτρητα μηνύματα στον κολλητό που περιμένει να τα ακούσει. Ατελείωτες υποθέσεις με τα «αν» να αυξάνονται από λεπτό σε λεπτό και οι ίδιες συζητήσεις από την αρχή. Στέλνουμε αυτά που θέλουμε να πούμε είτε σε πρώην, είτε στο νέο έρωτα ή φλερτ, στον φίλο παραλήπτη. Σε αυτόν που θα ξεσπάσεις, δε θα σε παρεξηγήσει μα ούτε και θα πάρεις τ