Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσο δύσκολο είναι να δημιουργηθούν σωστές φιλίες και σχέσεις με τα αγαπημένα μας πρόσωπα; Παράξενα πλάσματα είμαστε τελικά. Δύσκολα συμβιβαζόμαστε, δύσκολα θα αλλάξουμε για κάποιον. Δεν κάνουμε καμία υπέρβαση τοποθετώντας τον εγωισμό μας στα ύψη. Μας χαρακτηρίζουν ιδιοτροπίες που έχουν ως αποτέλεσμα τις διενέξεις.
Υπάρχουν στιγμές που ακόμη και οι φιλίες δεν αντέχουν, ραγίζουν στον χρόνο περνώντας μια καθημερινότητα γεμάτη υποσχέσεις, συζητήσεις, αρκετά γεγονότα και στιγμές που καταλήγουν σε παρεξηγήσεις. Το δύσκολο είναι πως αρνούμαστε να ψάξουμε τη λύση στο πρόβλημα αυτό και κυρίως δεν έχουμε το θάρρος να μιλήσουμε για όσα μας προβληματίζουν. Δε βρίσκουμε την αιτία στις ζήλιες, τα πείσματα, τις παραξενιές τόσο στον εαυτό μας όσο και στους απέναντί μας. Γιατί άραγε οι αντιδράσεις αυτές; Μήπως κάποιες σχέσεις δύσκολα μπορούν να ανταπεξέλθουν στα δικά μας θελήματα;
Με μεγάλη δυσκολία, λοιπόν, δεχόμαστε ο ένας τον άλλον στις σχέσεις μας πράγμα που αποτελεί την κυριότερη αιτία ενός τσακωμού. Από τη στιγμή που με βαριά ανάσα θα βγούμε από τον εαυτό μας προκειμένου να ευχαριστήσουμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα, αυτομάτως παύουμε να εννοούμε όλα όσα περιγράφουν την ιδανική φιλία ή την απόλυτη σχέση. Φυσικά, τίποτα δεν είναι τέλειο πόσο μάλλον στους επιρρεπής ανθρώπους σε κάθε είδους παρεξήγηση.
Τις περισσότερες φορές θέλουμε πάση θυσία να γίνει το δικό μας, αυτό που εμείς προτείναμε και είπαμε. Κλείνουμε τα αυτιά μας σε κάθε άλλη πρόταση ή άποψη περιμένοντας να ακούσουμε το «ναι» για να γίνει η χάρη που ζητάμε. Τι θα συνέβαινε αν βρισκόσουν στην απέναντι όχθη; Αν εσύ ήσουν αυτός που υπομένε
